Down to Earth

/Down to Earth

Down to Earth

Een aantal weken geleden heb ik de film Down to Earth gezien in het filmhuis in Amersfoort. Totaal onder de indruk ging ik weer naar huis. Het was geen fysieke ontmoeting, maar het voelde wel bijna zo.

Het is een documentaire over een gezin met drie jonge kinderen dat vijf jaar over de wereld heeft gereisd. Op zoek naar wat zij noemen “Earth keepers” . Dat zijn medicijnmannen en vrouwen, sjamanen, spirituele leiders en wijze mensen.  Eén ding hebben ze allemaal gemeen, ze leven in harmonie met zichzelf en de wereld om hen heen.

Het raakte mij diep. Mijn interesse in andere culturen en levenswijzen is groot en ik ben zelfs eerst begonnen met een opleiding culturele antropologie. Op dat moment paste het wetenschappelijke onderwijs niet bij me, maar het blijft me onverminderd boeien hoe andere mensen leven op deze aarde.  De grootste boodschap van deze wijze mensen is eigenlijk dat we het contact zijn verloren met de aarde, met onszelf en anderen. En juist dat is precies waar ik zelf ook mee worstel.  Met het doel meer bewustwording hierover te creëren  ben ik mijn blog gaan schrijven.  Mensen inspireren meer echt contact te maken. Leven vanuit je hart. De dieren en natuur zijn ook een onderdeel van onze wereld. Hoe geweldig is het om eens een reiger te observeren op zoek naar eten. En de natuur die veranderd met het seizoen. Heel even stilstaan.

In de film wordt ook gesproken over spirituele armoede, dat heb ik echt onthouden. Vooral omdat er in Nederland om het woord spiritualiteit nogal een taboesfeer hangt. Het wordt vaak verbonden met zweverig. Terwijl de Earth keepers het juist anders benaderen, het gaat om verbondenheid met jezelf, anderen en ook zeker met de aarde. Niet voor niets heet de film Down to Earth, in letterlijke en figuurlijke zin. Ik zie spiritualiteit ook zo. Op zoek gaan naar je eigen kern, je spirit, daar waar ook je kracht zit. Hiermee kan je anderen ook weer inspireren en een mooie verbondenheid creëren.  Ik denk dat onze uitdaging in deze drukke maatschappij is om af en toe even stil te staan. Niks te willen, moeten, presteren, alleen zijn is genoeg. En dat kan ook een paar minuten per dag. Daarover een andere keer meer.

Ik ben zelf mijn leven bewuster zo aan het inrichten en het doet mij erg goed. Natuurlijk is ook dat een uitdaging, maar wel een leuke, vind ik. Doen jullie mee?

Op de terugweg na de film kreeg ik nog een mooi cadeautje helemaal passend bij de film. Een geweldige zonsondergang, vanuit de trein gezien, met mooie intens rode kleuren. Zo mooi!

Door | 2016-12-14T14:26:43+00:00 december 14th, 2016|Geen categorie|0 Comments

Reactie achterlaten