Een donderdagmiddag in juli

/Een donderdagmiddag in juli

Een donderdagmiddag in juli

Ik loop door het park, het is prima weer om erop uit te trekken. In het park zie ik daarom veel mensen wandelen en fietsen. Na een stukje gelopen te hebben kom ik een oudere dame op de fiets tegen in tegengestelde richting, ik begroet haar hartelijk en ik krijg een lieve glimlach terug. Ongeveer aan de andere kant van het park, het loopt rond, kom ik haar weer tegen nu zittend op een bankje. Haar voeten op haar schoenen en haar korte broek iets opgerold geniet ze duidelijk van de zon. In het voorbijgaan spreek ze me aan en zegt ”Nu kan het nog”, het is nogal een wisselvallige zomer, vandaar. Ik antwoord haar dat het fijn is dat ze er zo van geniet. Ze vertelt me dat ze 87 jaar is en nog bijna elke dag een stuk gaat fietsen, dat houdt je jong geeft ze aan. Volgend jaar komt haar schoondochter langs en daar wil ze ook nog graag mee fietsen. Ik vraag waar ze wonen, “In Nieuw Zeeland” zegt ze een beetje achteloos. Ze zijn er dan ook al een stuk of 12 keer geweest, gingen nooit ergens anders heen op vakantie. Inmiddels weet ze aardig de weg. Het fijnst vind ze toch dat als ze haar zoon of kleinkinderen spreekt ze dan weet in welke omgeving ze zijn. Ik kan me dat goed voorstellen, je wil toch graag weten waar je kind zijn of haar leven opbouwt.

Dan vertelt ze me dat ze zo weer naar huis gaat. Haar man heeft helaas niet meer genoeg balans met fietsen, dus dat kunnen ze niet samen doen. Wel drinken ze samen thee als ze weer thuis is en gaan ze daarna nog een stukje wandelen. Ik kan alleen maar denken, hoe schattig en geweldig dat is. Gelukkig hebben ze elkaar nog om deze momenten te delen.

Ze stapt weer op de fiets en ik vervolg mijn wandelroute. Het zet me aan het denken en het activeert voornamelijk mijn gevoel. Wat een pure ontmoeting was dat, even verbonden met elkaar. Ik vind het zo fijn als dat gebeurd.

Ik besluit wat ik al veel langer wilde doen, een eigen blog maken met onder andere een beschrijving van dit soort ontmoetingen. Ik ga graag het gesprek aan met mensen om te weten wat hen op dat moment bezig houdt. Soms doelbewust, maar meestal ontstaat het gewoon. Graag deel ik deze momenten van echt contact met jullie, zodat er meer positiviteit de wereld in gaat.

Door | 2016-11-21T15:44:35+00:00 november 21st, 2016|Geen categorie|0 Comments

Reactie achterlaten